Recenzje sztuk teatralnych

Narodowy Stary Teatr w Krakowie sięga po „Requiem dla snu” Huberta Selby’ego. Reżyser Jakub Skrzywanek i dramaturg Jan Czapliński nie tylko adaptują powieść, ale też sprawdzają, co jej historia mówi dziś. Zachowując temat uzależnienia od narkotyków, poszerzają go o współczesne formy zniewolenia związane z seksualnością oraz funkcjonowaniem w świecie wirtualnym. To opowieść o człowieku próbującym wypełnić pustkę – i o rzeczywistości, która nieustannie oferuje mu kolejne sposoby ucieczki. Przedstawienie powstało jako koprodukcja Starego Teatru w Krakowie i STUDIO teatrgalerii w Warszawie.

Między rytuałem a ciałem, między wspólnotą a indywidualnością – w tym napięciu rozgrywa się balet „Requiem” Opery Krakowskiej, oparty na „Requiem” d-moll Mozarta, jednym z najbardziej przejmujących utworów sakralnych. To opowieść, która zaczyna się w porządku sacrum, a kończy tam, gdzie zostaje tylko człowiek i to, przed czym nie da się uciec.

W Teatrze im. Jaracza w Łodzi wystawiana jest „Zamiana” Paula Claudela – dramat o konflikcie dobra i zła, pełen metaforycznych postaci i wyraźnych ideowych przeciwstawień. To spektakl religijno-symboliczny, który nie próbuje wnikać w psychologię postaci. Jego siłą jest klarowność idei, ale słabością – uproszczenie ludzkich motywacji. Dla współczesnego widza, oswojonego z niejednoznacznością i złożonością ludzkiego doświadczenia, sztuka ta może brzmieć nieco zbyt emfatycznie i nienaturalnie.