Recenzje sztuk teatralnych

„Mała empiria” to poruszający, intymny spektakl – monodram poświęcony starości i przemijaniu. To swobodnie prowadzona przez Ewelinę Żak opowieść, oparta na eseju Katarzyny Sobczuk, naznaczona ciepłem i osobistym zaangażowaniem aktorki. Postać bohaterki nie jest dana widzowi w gotowej formie – ujawnia się stopniowo, odsłaniając kolejne warstwy doświadczeń życiowych: od lekkości wspomnień po ciężar ciała i zawodność pamięci.

W „Trąbce do słuchania” Wrocławskiego Teatru Współczesnego starość nie jest ani cicha, ani przewidywalna. Jest pełna koloru, absurdu i nieposkromionej wyobraźni. Teatr przywraca jej to, co często odbiera społeczeństwo – podmiotowość, energię i prawo do bycia nieoczywistym. Pokazany w ramach Festiwalu Nowe Epifanie w Warszawie spektakl, inspirowany powieścią o tym samym tytule Leonory Carrington, opowiada o starości w sposób rzadki i odważny – jako o przestrzeni wolności, wyobraźni i nieoczywistej siły. Twórcy sięgają po książkę Carrington, przekładając jej oniryczny, przewrotny język na scenę w bardzo barwny i zaskakujący sposób.