Recenzje sztuk teatralnych

Istnieją takie przekonania, które nie pozwalają pozostać w bezruchu – nawet jeśli każdy kolejny krok oznacza wejście w przestrzeń pełną niepewności i bez gwarancji powrotu. Spektakl Teatru Polskiego w Warszawie, oparty na powieści Stanisława Brzozowskiego, dotyka właśnie tego momentu granicznego. Brzozowski – filozof, krytyk teatralny i literacki oraz pisarz – buduje w niej świat oparty na napięciu między myślą a działaniem, osadzony w rzeczywistości, która nie daje prostych odpowiedzi.

Wojenne świadectwo i cena prawdy stają się osią monodramu Teatru Polskiego „Prime Time”. Spektakl inspirowany jest wspomnieniami dziennikarza wojennego Waldemara Milewicza. Korespondent relacjonujący najkrwawsze konflikty współczesności traktował dziennikarstwo jak misję: chciał odsłonić prawdziwe oblicze wojny i pokazać, do czego zdolny jest człowiek, gdy przemoc staje się jedyną zasadą jego funkcjonowania.

Jest 1874 rok, dwór hrabiowski w Szwecji, noc przesilenia letniego – moment pełen magii, dawnych rytuałów, puszczania kontroli i zatracania się w namiętnościach. W tym kontekście Strindberg osadza akcję swojego dramatu „Panna Julie”, napisanego w 1888 roku. Mistrzowsko wykorzystuje atmosferę mrocznej niepewności, by ukazać napięcia emocjonalne oraz głębokie konflikty pomiędzy bohaterami – ich zmagania z ograniczeniami narzuconymi przez klasę społeczną, płeć i rodzinne tradycje.